· 

SPIEGELTJE SPIEGELTJE AAN DE WAND... DEEL 1

Wil jij je altijd jong en aantrekkelijk voelen? Ontdek het best bewaarde geheim van de sterren en zie er 10 jaar jonger uit binnen amper 4 weken!

 

Wil ik mezelf eeuwig jong en aantrekkelijk voelen, zoals deze spam belooft? Aantrekkelijk wel. Maar altijd jong? Ik zit nu beter in mijn vel dan toen ik een broekie was. Of ben je alleen aantrekkelijk als je jong bent en er jong uitziet? Het voelt alsof we in een tussenfase zitten tussen jong en oud, tussen maandverband en incontinentieluiers in. En dat laatste is niet een heel aantrekkelijk vooruitzicht… Maar van achterom blijven kijken, onszelf blijven spiegelen aan de schoonheid van jongere vrouwen, worden we ook niet gelukkiger. Dat we verouderen is een feit en onomkeerbaar. Daar moet je hoe dan ook mee dealen. De vraag is: hoe ga je dit doen met behoud van een positief zelfbeeld (van je uiterlijk). Eigenlijk is het heel simpel; je hoeft maar drie dingen in te zien:

 

1. Jij bepaalt zelf hoe jij je uiterlijk ervaart.

2. Je laat je geluk niet afhangen van je uiterlijk.

3. Ook als je ouder bent, kun je er mooi uitzien.

 

We gaan het direct testen: kijk voordat je dit gaat lezen eens in de spiegel. Wat zie je? Wat voor cijfer geef jij jezelf? Ik zie een vermoeid hoofd met gelukkig nog niet veel rimpels én onhandelbaar pluishaar (mijn grijs geverfde haren lijken ontembaar). Ik geef mijzelf een 6,5. 

 

En jij? Klaar voor deel 1? 

 

1. Wie zich mooi wil (blijven) voelen, moet anders naar zichzelf leren kijken.

 

Volgens klinisch psycholoog Liesbeth Woerdman kijk je naar jezelf vanuit een bepaald beeld in je hoofd. Om je heen en in de media registreer je allemaal beelden die ogenschijnlijk perfect zijn (door make-up, Photoshop, goede belichting of andere hulpmiddelen van meer  chirurgische aard). Deze beelden sla je op als ideaal. Dit ideaalbeeld komt niet overeen met het beeld dat je van jezelf hebt. Want jij ziet jezelf bijvoorbeeld ook na een avondje stappen met doorgelopen mascara in een toilet met tl-licht. Maar zelfs als je er echt mooi uitziet, bijvoorbeeld de eerste 10 minuten waarin je op weg bent naar een feestje (dat zijn mijn glorieminuten: lippenstift zit er nog op en haar nog niet in de pluisstand), dan kun je nog steeds ontevreden zijn over het verschil tussen het ideale beeld en het werkelijke beeld. Ik niet hoor, ik ben die 10 minuten even heel content met mijzelf. Tot mijn eerste bezoekje aan het toilet, als ik zie dat etensresten zich hebben vermengd met m’n uitgeveegde lippenstift. Volgens Woerdman is onze ontevredenheid toegenomen met de komst van middelen als botox en fillers. Het feit dat ze voorhanden zijn, geeft je het gevoel dat je, als je echt wil, er ook iets aan kunt doen. De perfectie en daarmee Het

Geluk zouden voor het grijpen liggen.

 

Het streven naar een zo mooi en jong mogelijk uiterlijk heeft met angst en onzekerheid te maken. Zal ik nu minder opvallen? Ben ik minder mooi nu ik er ouder uitzie? Tel ik nu minder mee in de maatschappij? Je zoekt bevestiging in de erkenning door anderen. Je denkt dat die erkenning afhankelijk is van hoe jij eruitziet. Maar juist het contact met de mensen die jou onvoorwaardelijk leuk vinden (met en zonder rimpels) geeft je zelfvertrouwen en daarmee een positief zelfbeeld. Alleen een perfect uiterlijk is geen garantie voor geluk en erkenning. En heel eerlijk: ken jij iemand in je omgeving die perfect is? Ik niet (sorry, omgeving). Imperfecties maken je menselijker en uniek. We willen er toch niet allemaal hetzelfde uitzien en op Barbie lijken? Uit onderzoek blijkt zelfs dat mensen rustiger, liefdevoller en sympathieker worden van imperfecties. Vrouwen die volgens de standaardnormen altijd heel mooi zijn geweest en bij wie hun schoonheid een belangrijk onderdeel is van hun identiteit, zullen meer moeite hebben met verouderen. Perfecte schoonheid kan dus ook een nadeel zijn. Dat is een winstpakker voor degenen onder ons die altijd iets minder bedeeld waren volgens de ‘schoonheidspolitie’. Als je weinig waarde hecht aan je uiterlijk, dan kan dat ook geen negatieve invloed hebben op je zelfbeeld. Je laat je eigenwaarde niet alleen van je spiegelbeeld afhangen. Je bent zoveel meer dan alleen dat fysieke omhulsel. Dat geldt voor iedereen. Zowel voor topmodellen als voor grijze muizen.

 

Ben je echt ongelukkig, dan kun je uiteraard iets aan je uiterlijk laten veranderen. Maar besef wel dat we een stuk kritischer dan anderen naar onszelf kijken. Onze interpretatie is altijd gekleurd en hoeft niet overeen te komen met de werkelijkheid, of met hoe anderen jou zien. Besef dat je het ook voor je omgeving doet. Dus vraag die omgeving om raad. Valt het ze ook op? Stoort het hen? En tot hoever wil je hierin gaan? Er zijn genoeg voorbeelden waaruit blijkt dat er na veelvuldig toepassen van cosmetische ingrepen op een gegeven moment een keerpunt komt waarop je uiterlijk er niet meer natuurlijk of heel anders uitziet. 

 

Je kunt ook proberen iets aan je zelfbeeld te veranderen. Dat is fundamenteler, heb je zelf in de hand en is gratis. Als jij blijft focussen op je imperfecties, dan  zullen die ook steeds je aandacht trekken. Je zult er vaker aan denken, wat weer negatieve emoties oproept. Probeer dit om te keren. Je gedachten hoeven niet per se de waarheid te zijn en je zit er ook niet voor de rest van je leven aan vast. Elke negatieve gedachte kun je zelf weerleggen; houd dát in gedachten. Dus als je zuchtend in de spiegel kijkt en denkt: wat een vermoeide oude kop heb ik toch, dan kun je tegenover deze ondermijnende gedachte zelf een opbouwende formuleren. Zoals: maar mijn haar zit wel goed vandaag en ik heb eigenlijk wel een lekker bad verdiend na deze drukke dag. Probeer het eens. Elke keer als er een negatieve gedachte in jezelf opkomt, direct een positieve ertegenaan gooien. De beste afleidingsmanoeuvre die er is. Dat werkte als kind al (afleiden), duswaarom nu ook niet?

 

Daarnaast helpt het je de momenten aan te wijzen dat je ontevreden bent over je spiegelbeeld. Wanneer gebeurt dat eigenlijk? Als je net een film hebt gezien waarin de hoofdrolspeelster ’s ochtends wel fris uit haar bed stapt met een look die jij niet eens ’s avonds met heel veel make-up kunt bereiken? Probeer het direct aan te wijzen en te relativeren: hoeveel make-upartiesten en belichtingsmensen zijn er wel niet voor nodig geweest om de frisse uitstraling van de actrice te creëren (blijf vooral zitten na de film voor de aftiteling, dan weet je genoeg). Je vergelijkt jezelf met een ideaalbeeld, dat dus niet bestaat. Daarnaast zul je zien dat het vaak gebeurt op een moment dat je even alleen bent. Bijvoorbeeld als je de ochtend na een leuk feestje je Facebook checkt en die foto’s van gisteravond ziet. De avond daarvoor had je totaal geen last van die wallen en doorgelopen mascara. En je vrienden zo te zien ook niet; niemand die met afschuw naar jou kijkt op de foto’s.

 

En, kijk nu eens in de spiegel. Wat zie je nu? Ik zie een 8. Dat haar is nog steeds te pluizig maar ook nog lekker dik. En als ik lach breekt er iets open: de vermoeidheid trekt weg. Af en toe een beetje ijdeler worden kan ook geen kwaad: met pas gewassen haar en een beetje lippenstift zie ik er al frisser uit . En daarvoor hoef ik echt niet te wachten op het eerstvolgende feestje, zeker in deze (Cornona) tijd niet. Ik wil tijdens het werken thuis toch ook iets leuks hebben om tegenaan te kijken? Ik zal weer eens wat vaker in de spiegel kijken, daar fleur ik vast van op ;)). 

 

VOLGENDE WEEK DEEL 2: Je laat je geluk niet afhangen van je uiterlijk.

 

Reactie schrijven

Commentaren: 0